ECLI:NL:RBDHA:2026:27709

Procesverloop

Met het besluit van 14 mei 2025 (het bestreden besluit) heeft verweerder op het bezwaar beslist en het bezwaar kennelijk ongegrond verklaard. Eisers hebben beroep ingesteld tegen dit besluit.

De rechtbank heeft het beroep op 19 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: referent en zijn echtgenote, de gemachtigde van eisers, de gemachtigde van verweerder. Referent en zijn echtgenote, de dochter van eisers, hebben ook hun zoon naar de zitting meegenomen.

Overwegingen

De rechtbank komt tot het oordeel dat het beroep gegrond is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.

Totstandkoming van het bestreden besluit

3. Eisers hebben een aanvraag voor een visum kort verblijf ingediend. Eisers willen namelijk op familiebezoek bij hun dochter, haar echtgenoot en hun kind. De echtgenoot van de dochter van eisers, [persoon] , heeft zich als referent en garantsteller opgegeven.

4. In de primaire besluiten heeft verweerder de aanvragen van eisers afgewezen. Beiden zijn afzonderlijk afgewezen, maar aan beide eisers zijn dezelfde afwijzingsgronden tegengeworpen. Verweerder acht namelijk dat (i) het doel en de omstandigheden van het voorgenomen verblijf onvoldoende zijn aangetoond, dat (ii) eisers niet over voldoende middelen van bestaan beschikken voor de duur van het voorgenomen verblijf en (iii) dat er redelijke twijfel bestaat over het voornemen van eiser het grondgebied van de lidstaten vóór het verstrijken van het visum te verlaten.

5. Met het bestreden besluit heeft verweerder de aanvragen van beide eisers samen behandeld en de afwijzingsgronden gehandhaafd. In het verweerschrift heeft verweerder echter aangegeven de eerste afwijzingsgrond niet langer te handhaven. Verweerder heeft zich op het standpunt gesteld dat eisers onvoldoende sociale binding hebben om de tijdige terugkeer naar Iran te waarborgen. Eisers zijn getrouwd, hebben twee meerderjarige kinderen en willen samen naar Nederland reizen. Ook is er sociale binding met Nederland door hun in Nederland verblijvende kind. Ten aanzien van de economische binding heeft verweerder geconcludeerd dat eisers onvoldoende hebben aangetoond dat er een zodanige economische binding hebben met Iran dat tijdige terugkeer naar Iran redelijkerwijs gewaarborgd is te achten. Eiser heeft weliswaar aannemelijk gemaakt dat hij een pensioenuitkering krijgt in Iran. Hiermee is de tijdige terugkeer naar Iran niet gewaarborgd, nu niet is aangetoond dat eiser in Iran moet zijn om het pensioen te ontvangen. Ten aanzien van de andere overgelegde stukken met betrekking op de financiële situatie van eisers, heeft verweerder naar voren gebracht dat de herkomst van het bedrag dat is vermeld op bankschriften niet inzichtelijk is. Hierdoor is het voor verweerder niet duidelijk of eisers hierover vrijelijk kunnen beschikken. Hiermee is niet gebleken of aannemelijk gemaakt dat de eisers zelf voldoende geld hebben om in de kosten van hun levensonderhoud tijdens het verblijf te voorzien. Ook is niet gebleken dat referent en zijn echtgenoot beschikken over voldoende middelen voor het bekostigen van het verblijf van eisers. Omdat het bezwaar kennelijk ongegrond is, heeft verweerder afgezien van het horen van eisers in de bezwaarfase.

Het oordeel van de rechtbank

De hoorplicht

6. Eisers stellen zich – onder meer – op het standpunt dat zij ten onrechte niet zijn gehoord in bezwaar.

De rechtbank overweegt als volgt. Het is vaste rechtspraak dat het horen in bezwaar als uitgangspunt moet worden genomen. Het horen in de bezwaarfase vormt een essentieel onderdeel van die procedure. Hierop kan slechts een uitzondering worden gemaakt als er op voorhand redelijkerwijs geen twijfel mogelijk is dat wat in bezwaar is aangevoerd, niet tot een ander standpunt kan leiden dan het standpunt in het primaire besluit. Een bezwaar kan dan kennelijk ongegrond worden verklaard. Met deze uitzondering op de hoorplicht moet terughoudend worden omgegaan. Een relevante omstandigheid is onder meer de mate waarin een vreemdeling bereidwillig en actief de inspanningen heeft verricht die redelijkerwijs van hem verwacht kunnen worden bij het verkrijgen en tijdig aanleveren van de verzochte informatie. De vuistregel is dat naarmate een vreemdeling meer inspanningen heeft verricht om de benodigde informatie te verkrijgen en daarover heeft gecommuniceerd, het meer in de rede ligt om hem uit te nodigen voor een hoorzitting.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder niet kunnen afzien van het horen van eisers en referent in de bezwaarfase. Eisers hebben in iedere fase van de procedure meer stukken overgelegd. Zij hebben zich bereidwillig en actief opgesteld en hebben ook in bezwaar nieuwe stukken overgelegd. Hierdoor kan niet worden gesteld dat er op voorhand redelijkerwijs geen twijfel mogelijk is dat wat in bezwaar is aangevoerd, niet tot een ander standpunt kan leiden dan het standpunt in het primaire besluit. Verweerder zal eisers en referent daarom alsnog moeten horen voordat opnieuw op het bezwaar wordt beslist. De beroepsgrond slaagt.

Dit oordeel maakt dat de andere beroepsgronden niet meer besproken hoeven te worden. Hierbij is van belang dat de uitkomst van de hoorzitting mogelijk van invloed is op het standpunt van verweerder. Nu verweerder een nieuw besluit zal moeten nemen en eisers voorafgaand zal moeten horen, geeft de rechtbank mee dat de hoorzitting ook gebruikt kan worden door eisers om meer inzicht te geven in de herkomst van de financiële middelen van eisers. Ook zijn er in beroep nieuwe stukken overgelegd die iets zeggen over de garantstelling door de dochter van eisers en de afwijzingsgrond dat eisers niet over voldoende middelen van bestaan beschikken voor de duur van het voorgenomen verblijf. De rechtbank overweegt dat deze nieuwe informatie in het nieuw te nemen besluit ook zal moeten worden meegewogen. Wat betreft de sociale binding merkt de rechtbank nog op dat het feit dat eisers gepensioneerd zijn en dat zij altijd in het land van herkomst hebben gewoond, ook betekent dat eisers daar sterk geworteld zijn. Verweerder dient dit mee te wegen.

Conclusie en gevolgen

7. Het beroep is gegrond omdat de hoorplicht is geschonden. De rechtbank vernietigt daarom het bestreden besluit en bepaalt dat verweerder een nieuw besluit moet nemen met inachtneming van deze uitspraak. De rechtbank geeft verweerder hiervoor een termijn van acht weken.

8. Omdat het beroep gegrond is krijgt eiser een vergoeding van zijn proceskosten. Verweerder moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 1.868,- omdat de gemachtigde van eiser een beroepschrift heeft ingediend en aan de zitting heeft deelgenomen. Ook bepaalt de rechtbank dat verweerder het door eiser betaalde griffierecht van € 194,- moet vergoeden.

Beslissing

Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.