RECHTBANK DEN HAAG
[eiser] ,
de minister van Asiel en Migratie, de minister
Samenvatting
Zittingsplaats Amsterdam
Bestuursrecht
Zaaknummers: NL26.34036 en NL26.34037
V-nummer: [V nummer]
uitspraak van de enkelvoudige kamer en de voorzieningenrechter in de zaken tussen
geboren op [geboortedatum] 1995, van Somalische nationaliteit, eiser/verzoeker (hierna: eiser)
(gemachtigde: mr. B. Snoeij),
en
(gemachtigde: mr. Ö. Sari).
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de opvolgende asielaanvraag van eiser. Eiser is het niet eens met deze afwijzing. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. De afwijzing van de asielaanvraag kan dus in stand blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft op 2 juni 2026 een opvolgende aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend.
De minister heeft met het bestreden besluit van 13 juni 2026 deze aanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond.
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld en de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen die ertoe strekt dat eiser niet mag worden uitgezet voordat op zijn beroep is beslist.
De rechtbank heeft het beroep en de voorlopige voorziening op 7 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, O. Ilmi als tolk in de taal Somalisch en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Achtergrond
3. Eiser heeft twee keer eerder asiel aangevraagd in Nederland. Aan zijn eerste asielaanvraag heeft hij onder andere ten grondslag gelegd dat hij problemen had met zijn ex-schoonfamilie. De minister heeft deze problemen niet geloofwaardig geacht en de asielaanvraag afgewezen. Het beroep van eiser tegen deze afwijzing is in een uitspraak van 9 april 2025 van deze rechtbank, zittingsplaats Middelburg, ongegrond verklaard.
De tweede asielaanvraag van eiser is buiten behandeling gesteld omdat eiser had nagelaten te antwoorden op verzoeken om informatie te verstrekken die van wezenlijk belang waren voor zijn aanvraag.
Asielrelaas
4. Eiser heeft aan zijn derde asielaanvraag ten grondslag gelegd dat hij is ontvoerd door drie gemaskerde mannen van zijn ex-schoonfamilie. Zij hebben hem vastgebonden en seksueel misbruikt. Hierbij zijn video’s opgenomen. Deze mannen en andere leden van zijn ex-schoonfamilie zijn nog altijd boos op eiser, omdat hij met hun dochter trouwde terwijl hij tot een etnische minderheid behoort.
Bestreden besluit
5. Het asielrelaas bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
Identiteit, nationaliteit en herkomst; en
Het seksuele misbruik door drie familieleden van de ex-vrouw van eiser.
De minister stelt zich op het standpunt dat de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiser geloofwaardig zijn. Het seksuele misbruik vindt de minister niet geloofwaardig. De minister stelt dat eiser zijn verklaringen niet heeft onderbouwd met objectieve documenten die dit asielmotief volledig onderbouwen. Dit betekent dat de minister verder beoordeelt of het asielmotief alsnog geloofwaardig is. Dat is niet het geval. Eiser voldoet namelijk niet aan de voorwaarden van artikel 4, vijfde lid, van de Kwalificatieverordening.
In dat kader werpt de minister ten eerste tegen dat eiser geen oprechte inspanning heeft geleverd om zijn aanvraag te staven. Eiser heeft de video’s waarover hij heeft verklaard, niet overgelegd. Ook heeft hij geen andere bewijsstukken overgelegd waaruit blijkt dat hij bedreigd wordt. Dat had wel van eiser verwacht mogen worden, omdat het zijn derde aanvraag betreft. De stelling van eiser dat de video’s niet op zijn huidige mobiele telefoon staan, werkt niet verschonend. Niet is gebleken dat eiser enige moeite heeft gedaan om de nodige bewijsstukken te verkrijgen met de intentie om die aan de minister te overleggen.
Ten tweede werpt de minister tegen dat eiser onvoldoende documenten heeft gegeven en dat hij daarvoor geen goede verklaring heeft. Eiser stelt dat hij sinds één jaar pijn heeft in zijn lichaam vanwege het seksuele misbruik waaraan hij is onderworpen. Het had op de weg van eiser gelegen om een arts te raadplegen en hiervan medische documenten over te leggen.
Ten derde werpt de minister tegen dat de verklaringen van eiser geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Eiser heeft dit asielmotief niet eerder naar voren gebracht en hij heeft hiervoor geen goede reden. De verklaring dat eiser dit onderwerp nu wel naar voren brengt omdat eiser veel last heeft van bloeding en pijn werkt niet verschonend. Eiser ervaart al een jaar pijn. Het had daarom op zijn weg gelegen dat hij dit onderwerp gedurende zijn vorige asielprocedure naar voren had gebracht. In plaats daarvan is eiser met onbekende bestemming vertrokken. Bovendien rijmen zijn verklaringen tijdens de eerste procedure over het begin van de bedreigingen van de kant van de familieleden van zijn ex-vrouw niet met zijn verklaringen tijdens het gehoor op 5 december 2024. Eiser stelt namelijk dat hij sinds zijn vertrek uit Hargeisa (in juni 2022) bedreigd wordt, maar heeft eerder verklaard dat hij werd bedreigd vanaf het moment dat zijn vrouw bij hem was ingetrokken en toen zij zijn eerste kind kreeg (februari 2017).
De minister concludeert dat eiser geen vluchteling is in de zin van het Vluchtelingenverdrag en dat hij bij terugkeer naar Somalië geen reëel risico loopt op ernstige schade. De minister wijst de aanvraag af als kennelijk ongegrond.
Beroepsgronden eiser
6. Eiser kan zich niet verenigen met het bestreden besluit. Hij voert aan dat de minister het seksuele misbruik ten onrechte niet geloofwaardig heeft geacht. Ten eerste werpt de minister volgens eiser ten onrechte tegen dat hij zich niet medisch heeft laten onderzoeken. Eiser heeft verklaard dat hij in detentie meerdere keren heeft gevraagd om door een arts te worden onderzocht en dat hij desondanks geen arts heeft gezien. Eerder kon eiser ook niet onderzocht worden, want hij moest de opvang verlaten. Daardoor is hij ook niet met onbekende stemming vertrokken. Eiser heeft in beroep op 4 september 2026 een medisch dossier overgelegd. Uit dit dossier blijkt dat eiser op 25 juli 2026 aan een arts in detentie heeft verklaard dat hij medische klachten heeft naar aanleiding van een verkrachting en dat hij zich schaamt.
Eiser voert verder aan dat hij om redenen van schaamte niet eerder durfde te vertellen dat hij door mannen was verkracht. Hij was bang dat men in Nederland dan zou menen dat hij homo was. Door de omstandigheden dat eiser nu in bewaring zit en de minister voornemens is hem terug te sturen naar Somalië, durfde eiser over zijn schaamte heen te stappen. Eiser stelt dat dit wel verschonend werkt.
Heeft de minister het seksuele misbruik door drie familieleden van de ex-vrouw van eiser terecht ongeloofwaardig geacht?
7. De rechtbank is van oordeel dat de minister het seksuele misbruik door drie familieleden van de ex-vrouw van eiser terecht ongeloofwaardig heeft geacht. Hiertoe overweegt de rechtbank het volgende.
De rechtbank heeft in de uitspraak van 9 april 2025 geoordeeld dat de minister de door eiser gestelde problemen met zijn schoonfamilie niet ten onrechte ongeloofwaardig heeft geacht. Niet is gebleken dat eiser tegen deze uitspraak in hoger beroep is gegaan.
De rechtbank is van oordeel dat eiser met het medisch dossier dat hij in beroep heeft overgelegd, het seksuele misbruik door drie familieleden van zijn ex-vrouw niet aannemelijk heeft gemaakt. Het medisch dossier bevat een weergave van de verklaringen van eiser aan de arts. Niet is gebleken dat de arts de gestelde medische klachten ook heeft vastgesteld. Aan het medisch dossier komt daarom weinig gewicht toe in de beoordeling van de geloofwaardigheid van het seksuele misbruik. Bovendien volgt uit het medisch dossier niet dat er een verband bestaat tussen het gestelde seksueel misbruik en de problemen met de ex-schoonfamilie.
Verder is de rechtbank van oordeel dat de minister heeft mogen tegenwerpen dat eiser geen goede reden heeft gegeven waarom hij het asielmotief niet eerder naar voren heeft gebracht. Tijdens het gehoor heeft eiser verklaard dat hij niet eerder over het seksueel misbruik heeft verklaard omdat hij zich ervoor schaamde. Op de zitting heeft eiser echter gesteld dat hij niet eerder over het seksueel misbruik heeft verklaard omdat zijn vorige advocaat hem afraadde om hierover te verklaren omdat men dan zou denken dat eiser homo was. Deze stelling kan de rechtbank niet zondermeer volgen. Eiser heeft dus tegenstrijdige verklaringen afgelegd over de reden waarom hij het asielmotief niet eerder naar voren heeft gebracht.
Bovendien heeft de minister terecht tegengeworpen dat eiser de video’s van het misbruik niet heeft overgelegd en dat dit afdoet aan de geloofwaardigheid van zijn verklaringen over het seksueel misbruik. Eiser heeft hier in de beroepsgronden niets over aangevoerd. Op de zitting heeft hij verklaard dat hij de video’s wel aan een medewerker in Ter Apel heeft laten zien. Deze verklaring strookt niet met zijn verklaring tijdens het gehoor dat hij de telefoon waarop de video’s staan in Frankrijk is kwijtgeraakt. Bovendien heeft eiser verklaard dat de video’s verspreid worden op sociale media. Daarom heeft de minister van eiser mogen verwachten dat hij de video’s zou overleggen.
Tot slot heeft de minister in het bestreden besluit terecht aan eiser tegengeworpen dat eiser ongerijmd heeft verklaard over het begin van de bedreigingen. Hierop is eiser in de gronden van beroep niet ingegaan. Ook hierom heeft de minister het seksuele misbruik door drie familieleden van de ex-vrouw van eiser terecht ongeloofwaardig geacht.
De beroepsgronden slagen niet.
Conclusie en gevolgen
Beslissing
8. Het beroep is ongegrond. Dit betekent dat eiser geen gelijk krijgt.
9. Omdat de rechtbank nu beslist op het beroep van eiser, is er voor het treffen van de voorlopige voorziening geen reden meer. Het verzoek wordt daarom afgewezen.
10. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
De rechtbank, in de zaak geregistreerd onder nummer NL26.34036:
- verklaart het beroep ongegrond.
De voorzieningenrechter, in de zaak geregistreerd onder nummer NL26.34037:
- wijst het verzoek af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.G. Vegter, (voorzieningen)rechter, in aanwezigheid van mr. C.S. Carella, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Tegen de uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening staat geen rechtsmiddel open.